راهنمای فناوری کاربرد معرف های فلوتاسیون و دوز شیمیایی
I. مروری بر معرف های فلوتاسیون
تصفیه فاضلاب به استفاده از معرف های فلوتاسیون بستگی دارد. جذب، لخته سازی و جداسازی متعاقب آن مواد جامد معلق و مواد کلوئیدی در فاضلاب ترویج می شود و در نتیجه جداسازی جامد-مایع را امکان پذیر می کند. دسته های اصلی معرف های فلوتاسیون به شرح زیر است:
1. 
منعقد کننده های معدنی: نمونه هایی از آنها عبارتند از سولفات آلومینیوم، کلرید آهن و کلرید پلی آلومینیوم (PAC).
این عوامل عمدتاً برای خنثی کردن ذرات کلوئیدی با بار منفی در فاضلاب، بار مثبت می دهند و لخته های بزرگتری را تشکیل می دهند.
2. فلوکولانت های پلیمری آلی: فلوکولانت های پلیمری اصلاح شده طبیعی (مانند کیتوزان) و همچنین لخته سازهای پلیمری مصنوعی (مانند پلی آکریل آمید، PAM) شامل می شوند. ساختار مولکولی زنجیره بلند آنها موثر است زیرا ذرات معلق را برای تشکیل لخته های پایدار پل می کند و به دام می اندازد.
3. فلوکولانت های کامپوزیتی: آنها در مزایای منعقد کننده های معدنی و لخته سازهای پلیمری آلی اما با عملکرد لخته سازی قوی تر و کاربرد وسیع تر، مشترک هستند.
4. کمک های منعقد کننده: به عنوان مثال، سیلیس فعال و پلی آکریلات سدیم که اثر انعقادی را افزایش می دهد، ساختار لخته ها را بهبود می بخشد و کارایی فلوتاسیون را بهبود می بخشد.
II. روش های دوز
روشی که معرف‌های فلوتاسیون دوز می‌شوند تأثیر مستقیمی بر چگونگی کارآمد بودن درمان دارد و همچنین بر هزینه درمان تأثیر می‌گذارد. روش های رایج دوز عبارتند از:
1. دوز خشک: تجهیزات دوز به طور مستقیم معرف های پودر خشک را در فاضلاب پراکنده می کنند. این روش، اگرچه برای درمان در مقیاس کوچک یا موقعیت‌های واکنش سریع مناسب است، نباید فراموش شود، زیرا مستعد پراکندگی گرد و غبار است.
2. دوز مرطوب: دوز دقیق معرف ها در یک سیستم تصفیه فاضلاب با استفاده از یک پمپ اندازه گیری به دست می آید که در آن معرف ها در آب حل می شوند تا محلولی در غلظت خاصی ایجاد شود. با این روش دوز یکنواخت و همچنین کنترل دقیق حاصل می شود.
III. انواع تجهیزات اختلاط
تجهیزات اختلاط اطمینان حاصل می کند که معرف ها به طور کامل با فاضلاب مخلوط می شوند. انواع متداول دستگاه های اختلاط عبارتند از:
1. سیستم دوز:
سیستم دوز خودکار پلیمری: (صفحه محصول ما) همچنین به نام واحد دوز آماده سازی خودکار پلیمر با کارایی بالا، که می تواند محلول پلیمری را به طور مداوم آماده و پرتاب کند. این می تواند ترکیب شیمیایی و اختلاط پلیمر را به طور مداوم و کارآمد برای به دست آوردن محلول های همگن و فعال کامل کند.
سیستم دوز شیمیایی دستی: (صفحه محصول ما)عمدتاً از مخزن مخلوط کردن محلول، همزن، پمپ دوز و قاب پشتیبانی تشکیل شده است (که می تواند با توجه به نیازهای خاص کاربر پیکربندی شود). این سیستم غلظت محلول شیمیایی مورد نیاز را در مخزن اختلاط آماده می کند، جایی که به طور کامل توسط همزن مخلوط می شود و سپس به مخزن اختلاط محلول منتقل می شود.
2. میکسرهای خط لوله: میکسرها در یک خط لوله برای مخلوط کردن فاضلاب با معرف ها در فرآیندهای تصفیه فاضلاب برای اختلاط کارآمد و سریع معرف ها با فاضلاب نصب می شدند. اختلاط کامل با استفاده از انرژی جنبشی فاضلاب جاری انجام می شود که به نوبه خود منجر به انحلال یکنواخت و سریع یا واکنش معرف در فاضلاب می شود.
IV. عوامل از جمله در محاسبه دوز
محاسبه مقادیر دوز مستلزم در نظر گرفتن عوامل مختلفی از جمله:
1. کیفیت فاضلاب: دوز معرف های فلوتاسیون تا حد زیادی تحت تأثیر عواملی مانند غلظت جامدات معلق، محتوای کلوئیدی، pH و دمای آب است. به عنوان مثال، برای حفظ کارایی درمان، دوز معرف بیشتری برای غلظت‌های بالاتر جامدات معلق مورد نیاز است.
2. نوع و عملکرد معرف ها: معرف های مختلف بر اساس خواص، هدف و شرایط فاضلاب تصفیه شده، محدوده دوز و اثربخشی متفاوتی دارند.
3. اختلاط و شرایط واکنش: قدرت اختلاط و زمان واکنش عوامل مهمی هستند که بر اثر لخته‌سازی تأثیر می‌گذارند، که هر دو برای عملکرد بهینه معرف‌ها مهم هستند.
4. طراحی فرآیند و تجهیزات: علاوه بر این، نوع سیستم هوای محلول و طراحی مخزن شناور نیز بر نیازهای دوز تأثیر می گذارد.
V. فرمول ها و روش های محاسبه
روش های معمول برای محاسبه مقادیر دوز عبارتند از:
1. روش نسبت جرمی: شامل تجزیه و تحلیل نمونه های فاضلاب بر حسب مواد جامد معلق یا محتوای کلوئیدی برای تعیین بعدی مقدار معرف های مورد نیاز با فرمول های تجربی است.
2. روش نسبت حجمی: این روش بسته به حجم فاضلاب و غلظت آلاینده فاضلاب، مقادیر دوز مورد نیاز را محاسبه می کند.
3. روش فرمول تجربی: داده ها و تجربه عملیاتی گسترده همچنین امکان استخراج مقادیر عملی دوز را فراهم می کند.
VI. استراتژی های تنظیم دوز
مقادیر دوز را می توان در عمل بسته به عملکرد تصفیه، هزینه عملیاتی و تغییرات در کیفیت آب تنظیم کرد. استراتژی های تعدیل عبارتند از:
1. آزمایش در مقیاس کوچک: برای تعیین مقدار بهینه دوز، انجام آزمایشات کنترل شده در شرایط مختلف دوز.
2. مانیتورینگ آنلاین: و با استفاده از تجهیزات نظارت زمان واقعی برای اندازه گیری کیفیت آب و سپس تنظیم دوز.
3. ارزیابی دوره ای: ارزیابی مکرر و دقیق عملکرد تصفیه و اصلاح دوز تصفیه لازم در پاسخ به تغییر کیفیت آب و تغییر نیازهای عملیاتی.
VII. ایمنی و محیط زیست مورد توجه
هنگام استفاده از معرف های فلوتاسیون، رعایت قوانین ایمنی و محیط زیست برای محافظت از پرسنل و محیط زیست ضروری است:
1. اقدامات احتیاطی ایمنی: اپراتورهایی که باید وسایل حفاظتی بپوشند باید از تماس مستقیم با معرف ها اجتناب شود.
2. ذخیره سازی معرف: از آنجایی که برخی از معرف ها در معرض رطوبت یا دمای بالا تخریب می شوند، باید طبق دستورالعمل های سازنده نگهداری شوند.
3. دفع فاضلاب: فاضلاب تصفیه شده را تخلیه نکنید و مطمئن شوید که استانداردهای تخلیه را رعایت می کند تا آلودگی ثانویه نباشد.
4. حمل و نقل زباله: بسته بندی معرف استفاده شده و معرف های باقی مانده را به درستی با رعایت مقررات زیست محیطی دور بیندازید.